********************************
ഇന്ന് ഞാൻ നിന്നെ അറിയുന്നതേ
യില്ല നീ എന്നേയും.......
ഇന്നലെ നമ്മൾ ഒരുമിച്ച്താഴ്വാ- രങ്ങളിലൂടെ കൈകോർത്ത് നടന്നു.
ഇന്നലെ നമ്മൾ ഒരുപുഴയായ്
ഒഴുകാൻ കൊതിച്ചവർ.....
ഇന്നുനമ്മൾ രണ്ടുധ്രുവങ്ങളിലേക്ക്
രണ്ടുകൈവഴികളിലൂടെഒഴുകുന്നു
ഇന്നലെ നമ്മൾ ചുമരുകൾ ഇല്ലാത്ത ആകാശംതേടിനടന്നവർ.
ഇന്നുഞാൻ നാലുചുവരുകൾ
ക്കുളളിലിരുന്നു നെടുവീർപ്പിടുന്നു.
നീയോഅവിടെ ചുവരുകൾ ഇല്ലാത്ത പുതിയആകാശംതേടുന്നു......
പരിചിതർക്കിടയിലെ അപരിചി-
തരായ് നാം ഇരുവരും....
പക്ഷേ ഒരു സംശയം
പിന്നേയും ബാക്കി......
നമുക്ക് സുപരിചിതമായിരുന്ന,
ഇന്നലെകളിൽ ഞാൻ നിനക്കെപ്പോഴെങ്കിലും
പ്രിയപ്പെട്ടവളായിരുന്നോ.....
ആയിരിക്കില്ല അതുകൊണ്ടല്ലേ,
ഇന്നുനമ്മൾ അപരിചിതർ ആയതും.......
പക്ഷെ എനിക്കു നീ,
ഏറെ പ്രിയപ്പെട്ടതായിരുന്നു.....
ഞാൻ ഇഷ്ട്ടപ്പെടുന്ന,എൻറെ കവിതപോലെ പ്രിയമായിരുന്നു...
കവിത നന്നായിട്ടുണ്ട് ...സ്വയം തീര്ത്ത ഭിത്തിക്കുള്ളില് വിലപിക്കുന്ന കവിയത്രി ഏതോ ഭ്രമാത്മക ലോകത്ത് ഇരുന്നു സ്വപ്നം കാണുകയാണ്.യാഥാര്ഥ്യത്തിന്റെ ലോകങ്ങള് അവള്ക്കു അന്യമായി മാറുന്നു.സ്വയം അപരിചിതത്ത്വത്തിന്റെ വല്മീകത്തിനുള്ളില് നിന്ന് പുറത്തു വരൂ...ആശംസകള് കവിതയ്ക്ക്
ReplyDeleteഈ പവിഴപ്പുറ്റ് പൊളിച്ച് ഞാനും ഒരുനാൾ പുറത്ത് വരും......സ്വർണ്ണ ചിറകുകൾ വീശി ആകാശത്തിന്റെ അനന്തതയിൽ പറന്നു നടക്കാൻ...........വായനയ്ക്കു നന്ദി........
Delete