കുഞ്ഞുപൂവും പിന്നെ ഞാനും......

വരിക വരികെന്റെ കുഞ്ഞുപൂവെ
നീയെന്റെ പിന്നാലെ വരിക.....
കൊണ്ടുപോകാം.....നിന്നെ
ഞാൻ കൊണ്ടുപോകാം....
അവിടെ ഒരു പുഴയുണ്ട്
നിറഞ്ഞുകവിഞ്ഞൊരു പുഴയുണ്ട്

അയ്യയ്യോ എവിടെയാ പുഴയെവിടെ..   പുഴമെലിഞ്ഞു
പോയോ......പുഴയുടെ അടിയിലായ് തിളങ്ങുന്നു കല്ലുകൾ.....വെള്ളാരം കല്ലുകൾ.....

വരിക നീയെന്റെ കുഞ്ഞിപൂവെ
നിന്നെ ഞാൻ ഒരു കാടു കാട്ടാം
കാടിന്റെ ഉള്ളിലുറങ്ങുന്ന കവിത കാട്ടാം.... ..

അയ്യയ്യോ.....കാടെവിടെ
മരമെവിടെ കുഞ്ഞുപൂവേ.....
കടയറ്റമരത്തിന്റെ മുറിവിൽ
നിന്നുതിരുന്നുചുടുനിണം മാത്രം...
ചേക്കേറുവാനൊരു ചില്ലയില്ലാതെ
അലയുന്നൊരു പാവം
പക്ഷിയുടെ വിലാപം നീ
കേൾക്കുന്നുവോ....കുഞ്ഞുപൂവേ

വരിക നീയെന്റെ കുഞ്ഞുപൂവേ
നമുക്കൊരുമിച്ച് അകലെയൊരു
കുന്നുണ്ട്.....അവിടെ ഇളംവെയിലിൽ പാറിപറക്കുമൊരായിരം
തുബിയുണ്ട്.....അതിലൊന്നിനെ
ഞാനിന്നു നിനക്കായ് പിടിച്ചു
നൽകാം.....

അയ്യയ്യോ.....കുന്നെവിടെ....
മണ്ണെവിടെ....യന്ത്രത്തിൻ മുരൾച്ചയിൽ നിന്റെയും
എന്റെയും ഗദ്ഗദങ്ങൾ
പോലും മണ്ണിലലിഞ്ഞ് പോയോ
എന്റെ കുഞ്ഞിപൂവേ....

വരിക നീയെന്റെ കുഞ്ഞുപൂവേ
അവിടവിടെയായ് വന്നുനിന്റെ
കുഞ്ഞുപാദങ്ങൾ നോവുന്നുവോ
എങ്കിലീ കരങ്ങളിലേക്കേറുക നീ
അമരാതെയാ ദലങ്ങളെ ഞാൻ കൊണ്ട് പോകാം.....
  

നമുക്കിനി പോകാം താഴെയാ
താഴ്വാരങ്ങളിലേക്കായ്
അവിടെ നെല്ലുണ്ട് കതിരുണ്ട്
നെൽപ്പാടങ്ങളുണ്ട്.......
ഇളം കാറ്റുണ്ട്...കാറ്റിന്റെ കൈയിലായ് കൈതപ്പൂവിൻ
മണമുണ്ട്......

അയ്യയ്യോ.....പാടമെവിടെ....
കതിരെവിടെ കുഞ്ഞുപൂവേ.....
പച്ചപട്ടുടുത്തെന്റെ പെണ്ണെവിടെ
കുഞ്ഞു പൂവേ....... മണ്ണിട്ടുമൂടിയെൻ പെണ്ണിന്റെ മെയ്യാകെ.....ഒരുപിടി കുത്തരിചോറെനിക്കായ്
കരുതിയവൾ കാത്തിരുന്നതും
വെറുതെയായല്ലോ കുഞ്ഞുപൂവേ

ഈ നോവിന്റെ തീരത്ത് എന്നെ
തനിച്ചാക്കി നീയും പോകയാണോ
കുഞ്ഞുപൂവേ......
എന്റെ കരങ്ങളിൽനിന്നു
പിടഞ്ഞുതാഴെ വീണു
മണ്ണായ് നീയും മാറിയോ
കുഞ്ഞുപൂവേ.......