മനസ്സൊരുമൗനത്തിൻ
ചിപ്പിക്കുള്ളിയായ്
ഒളിച്ചിരിക്കുന്നു......
താനേതുറന്നൊരായിരം
മുത്തുകളായ്
പൊഴിയുവാൻ......
ഇനിയുമെത്രനാൾ
നീയെൻ ചിത്തമേ....
ഈ ആർദ്രമൗനത്തിൽ....
പകലറിയാതെ....
ഇരുളറിയാതെ....
വസന്തത്തിൻ....നിറമറിയാതെ....
നാമറിയാതെ നമ്മിൽ
പെയ്തൊഴിയും
മഴയറിയാതെ.....
എത്ര നാൾ നീയീചിപ്പിയിൽ
മറഞ്ഞിരിക്കുമെൻ
ചിത്തമേ......
വരിക നീയെൻ വരകളായ്
അല്ലെങ്കിൽ പൊഴിയുക
നീയെൻ വാക്കുകളായ്.....
മതിനിൻമൗനം.....മനസ്സേ.....
നീയിന്നു നാണിച്ചു നിൽക്കും
കന്നിപെണ്ണാകുന്നുവോ....
ഇനിയും നീനാണിച്ചീ
ചിപ്പിക്കുള്ളിയായ് ഒളിക്കരുതേ.........
നീയില്ലെങ്കിൽ ഞാനിന്നേകയായ്
പറയാനൊരു വാക്കില്ലാതെ
കുറിയ്ക്കാനൊരു വരിയില്ലാതെ...
നിന്റെ സ്നേഹംവെറും
സ്നേഹം മാത്രമാകാതെ
പ്രണയമായ് എന്നിൽ നിറയണം...
നോവിന്റെ തീരങ്ങളിൽ
എനിക്കിന്നലയണം... ..
നിന്റെ കൈപിടിച്ച്......
നീയിന്നീ ചിപ്പിക്കുള്ളിൽ
നിന്ന് ഒരുവെണ്മുത്തായ്
പിറക്കുവതും കാത്ത് ഞാനിരിപ്പൂ......ഒരു പാവം
മൺ തരിയായ്.........
No comments:
Post a Comment